To prawda że jest przesyt gatunkami zimozielonymi, szczegolnie żywotniki które sadzi się przeważnie rzędem przy ogrodzeniu aby odgrodzić sie od sąsiada i wygląda to trochę smętnie. Mi także podoba sie zagospodarowanie zielenia przy stacji metra centrum, ale w tym miejscu ludzie śpieszą się i nie zwracają uwagi na to co jest wkoło. Ładnie zrobiona jest także zieleń przy Galerii Mokotów, jednak ja osobiście dodałabym więcej bylin, kótre mimo ze nie dają efektu w zimie ale urozmaicaja trochę monotonne nasadzenia, ale jest całkiem ładnie. Podobają mi sie nasadzenia z dereni, kaliny, krzewuszki, hortensji, oczara, mahonni, tawuł, sumaka octowca, roslin takich jak szczodrzeniec, żarnowiec, wierzby ... itd. Problemem sa nasadzenia wzdłuż dróg kótre jeśli sa wprowadzone to nie sa pielegnowane i wyglądają troche mizernie, poprzemarzane i nie przycinane, nie mówiąc o chwastach przerastających jeszcze nie wyrosnięte rośliny. Myslę że przyczyna tego jest po częsci tez brak funduszy na takie cele, bądż zainteresowania ze strony osób odpowiedzialnych za to.

Mój punkt widzenia w tej kwestii raczej się nie zmienia w miarę jak przypatruję się tym naszym ogrodom i grókom coraz baczniej. Ale może to dlatego, że nie wyściubiam nosa poza dawny rozbiór rosyjski, nie bywam na Ziemiach Zachodnich, gdzie panuje pono wyższa kultura ogrodnicza. U mnie nadal bałagan, bezhołowie i szaro-buro.

Za mnogością roślin iglastych jestem jak najbardziej (gdyby tak cedrzyńców było więcej niźli żywotników...), nie podoba mi się natomiast ich przygniatająca dominacja i monotoniczność (tujowe szpalery), co tu dużo ukrywać.

Zupełnie mi odpowiada, że owocowe są w odwrocie. są zbyt kłopotliwe dla początkujących, którzy zmagając się z nieustannie dybającymi na nie szkodnikami i chorobami zniechęcają się do ogrodnictwa. A to nie wychodzi na dobre naszej zieleni. Chociaż z drugiej strony można to obejść. Ja do mojego ogrodu podchodziłem z nastawieniem - żadnych owocowych. W końcu okazuje się, że jest ich od licha. Ale to nie jabłonie czy wiśnie, ale jagody kamczackie, borówki amerykańskie, świdośliwy, jakiś dereń kousa.  

W miastach nie dzieje się nic ciekawego. W zasadzie ciekawsze założenia ograniczają się do nowoczesnych osiedli dla zamożnych (przynajmniej tu w Warszawie). Parki są zostawione same sobie. Drezwa alejowe sadzone są punktowo (ostatnio ucieszyło mnie parę glediczii, które pojawiły się przy al. Niepodległości), nie ma gospodarki nimi na masową skalę (nie licząc wypożyczania "donicowców" na Nowy Świat).