Przycinać zaraz po kwitnieniu w celu formowania, bądź zachowania zwartego charakteru rośliny. Daje odrosty korzeniowe. W maju wydaje intensywnie pachnące, duże (średnicy 4-5 cm), oryginalne, nie zróżnicowane na kielich i koronę, brunatnoczerwono bądź wręcz brązowe (choć odmiany potrafią mieć także choćby zielone) kwiaty. Owocem jest torebka nasienna, która utrzymuje się na krzaku przez całą zimę. Błyszczące, ciemnozielone liście (5-18 cm długości), jajowate lub eliptyczne, z omszeniem pod spodem. Podobnie jak pędy i korzenie, wydzielają silny aromat przypominający zapach goździków. Jesienią przebarwiają się na kolor złocisty. Słownik Języka Polskiego PWN podaje, że zawierają one kwas pruski (cyjanowodór) - nie zdołałem tego potwierdzić w innym źródle. Faktycznie jednak roślina jest trująca: nasiona zawierają alkoloid - kalikantynę - w działaniu przypominający strychninę.

Zadowalająca odporność na mróz - może przemarzać jedynie w centralnej i wschodniej Polsce (wytrzymuje temp. -26 stopni). Odporny na wszelkie choroby i szkodniki. Zasługuje na sadzenie w honorowych miejscach: przy drzwiach wejściowych, wokół tarasu - tam, gdzie można się będzie rozkoszować zapachem jego kwiatów (szczególnie pod wieczór). Dobra rada: najlepiej kupować tę roślinę podczas kwitnienia, gdyż jakość i intensywność zapachu różni się zdecydowanie w zależności od osobnika. Ciekawostka: w ojczyźnie (południowy-wschód Stanów Zjednoczonych) nazywany popularnie (m.in.) krzewem truskawkowym, z racji zapachu kwiatów, który w zależności od wytrawności powonienia przypomina aromat ananasów, truskawek albo bananów.

Prezentacja wizualna: liście, kwiat, kwiat, owoc, pokrój, pokrój jesienny