17.05.2008.
 
  Strona główna arrow Artykuły arrow Ciekawe rośliny arrow Śniegowiec wirginijski (Chionanthus virginicus)
Portal ogrodniczy dla profesjonalistów i amatorów
 
Nowości
Popularne
Menu główne
Strona główna
Nowinki
Artykuły
Forum
Katalog firm
Nasze ogrody
Ogłoszenia
Szukaj
Kontakt
Reklama
Katalog firm
Dodaj wpis
Szukaj

Użytkownik
Witamy, Gość. Zaloguj się, lub zarejestruj proszę.
17.05.2008, 17:17:09
Nazwa użytkownika: Hasło:
Zaloguj się podając nazwę użytkownika, hasło i długość sesji

Zapomniałeś hasła?
Advertisement
Śniegowiec wirginijski (Chionanthus virginicus) Drukuj Email
Napisał: Tomek Cyba   
Śniegowiec to w ciekawy sposób kwitnący krzew pochodzący z Ameryki Północnej. Najczęściej wytwarza wiele pni, osiąga 3,5 do 5 m wysokości z szeroką, okrągłą koroną. Wystarczająco mrozoodporny, by polecać go do amatorskiej uprawy - w ojczyźnie wytrzymuje mrozy do -37 stopni (u nas zapewne mniej i warto go jednak okryć na zimę). Liście proste, eliptyczne lub wydłużone, ułożone naprzemianlegle, ciemnozielone, do 20 cm długości. Liście rozwijają się bardzo późno na wiosnę i późno opadają w jesieni (podobnie jak u jesionów) - wtedy żółte. Obficie kwitnie w czerwcu - na dwa tygodnie śniegowiec spowija się wówczas bawełnianą tuniką. Kremowobiałe, pachnące kwiaty są zebrane w wiechy (do 15 cm długości) i przypominają 'dziadzią siwą brodę' (to jego ludowa nazwa w Ameryce). Roślina dwupienna - kwiaty męskie (te bardziej ozdobne) i żeńskie występują więc na oddzielnych egzemplarzach (choć od tej reguły zdarzają się wyjątki). Stąd, jeśli posadzimy tylko jedną roślinę, z pewnością nie doczekamy się owoców - ciemnogranatowych, przypominających oliwki (często okrytych białawym woskiem).

Śniegowiec rośnie dość powoli, jednak już młoda, niewielka roślinka kwitnie bardzo okazale (na przyrostach z poprzedniego roku). Krzew ten preferuje stanowisko słoneczne, ewentualnie lekko ocienione. Służą mu gleby wilgotne (toleruje wręcz grząskie), głębokie, o odczynie kwaśnym, choć powinien sobie dać radę również na bardzo ubogiej w składniki pokarmowe glebie. Znosi zanieczyszczenie powietrza, dobrze adaptuje się w środowisku miejskim. Przyjmuje się dobrze i od tego czasu nie wymaga - poza podlewaniem - szczególnej troski (można go więc posadzić w odległym kącie ogrodu, 'zapomnieć' i w ten sposób zagwarantować sobie spektakularną niespodziankę, kiedy wejdzie w okres kwitnienia). Zimą nie przedstawia sobą większej wartości ozdobnej. Rozmnażanie - przez nasiona (roczna stratyfikacja). Grzyby mogą wywoływać plamistość liści. Pień i wysuszony korzeń były dawniej i mogą być wykorzystywane w medycynie ludowej.

Ciekawostka: w ciągu roku śniegowiec ma tylko jeden okres wzrostu (do 30 cm w optymalnych warunkach siedliskowych). Dobra rada (dla szkółkarzy): śniegowiec może być oferowany w formie szczepionej (na jesionie mannowym, Fraxinus ornus).

Pokaz: kwitnący śniegowiec, w jesiennej szacie,liście, zbliżenie na kwiecie, kwiaty męskie a żeńskie, kolos z ogrodu botanicznego w Chapel Hill, Karolina Północna, owoce

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »

© 2008 Ogrodnik